مرا تا صبح باشد کار دشوار

که دارم حال و روزی همچو بیمار

بداهه
#عارف

مرا دیگر نمانده آرزویی

که میدارم به مقدار سبویی

بداهه
#عارف

چراغ خانه خاموش است اینجا

غمی جز تو فراموش است اینجا

بداهه
#عارف

پاییز و خزان هر دو وزان آمده بودند

این گرمی و آن عمر مرا زود ربودند

بداهه
#عارف

تنگ است دلم کاش خبر داشتم از تو

بیچاره شدم بشنوم از تو خبری نو

بداهه
#عارف

در گرمی بازار محبت چه دوا بود

یک جرعه شراب از لب او عین شفا بود

بداهه
#عارف

ماییم و غم عشق و دو چندان خبر او

یا رب نظری کن که رسد دل به بر او

بداهه
#عارف

قومی به تماشای وصال تو خوش هستند

قوم دگری باده و میخانه پرستند

بداهه
#عارف

بشکند دل بند کردن مشکل است

بعد از آن لبخند کردن مشکل است

بداهه
#عارف

در سیطره ی عشق گرفتار شد این دل

. جز کوی تو جایی نتوان کرد چو منزل

بداهه
#عارف

تکرار شعرم را ببین
یکدم بیا با من نشین

سخت است تنهایی مرا
ای ماه نو ای مهجبین

بداهه
#عارف

گرم است بازار سخن
بو می دهی بوی ختن

مستی که شد حاصل یقین
از بوی تو ای ماه من

بداهه
#عارف

رقص قلم در ورق دل شکست

نام تو در دفتر و دیوان نشست

بداهه
#عارف

سرخی صورت نه ز سیلی بود

پا قدم عشق که سرخش کند

بداهه
#عارف

آغشته شد جان بر غمت
جانم فدای مقدمت

بازا که دوران سخت شد
باشد دل ما همدمت

بداهه
#عارف

آغشته شد جان بر غمت
جانم فدای مقدمت

بازا که دوران سخت شد
باشد دل ما همدمت

بداهه
#عارف

درد فراق و داغ هجران را چه درمان

باشد به چز دیدار تو ای جان جانان

بداهه
#عارف

دین رفت و دل آتش گرفت از داغ هجران

آتش مزن با رفتنت دیگر تو ای جان

بداهه
#عارف

دل تنگ و در جنگ است دیده

با دیدن هر کس که بویت را شنیده

بداهه
#عارف

پهلوانی عشق را دریافتن

با دلی عاشق به دلبر باختن

بداهه
#عارف

جزء جزء هستی ات را جان فدا

ای ز ناز قطره ی دلبر جدا

بداهه
#عارف

ناب ترین شعر و غزل های من

مطلع اشعار تو و انجمن

بداهه
#عارف

ای مهربان از مهربانی ها کجایی

دل سوخت و آتش گرفت تا تو بیایی

بداهه
#عارف

جمله جانم بند عشقت بوده، هست

در غم عشقت ستون دل شکست

بداهه
#عارف

دوش در صوم و سکوت اندرون

دل ز تن با ناله افتادش برون

بی سبب زخمی نباشد روی جان

هر چه بود و هر چه باشد از جنون

بداهه
#عارف

عالی بود